ความเหงาเซ็งเบื่อหน่าย มันก็เหมือนกับปัจสาวะ นั้นละ เมื่อปวดมันก็ต้องขับออกมา อั้นไว้ทำไม อั้นไว้นานก็อึกอัดเป็นโรดอีกวุ่นวายไปใหญ่ คุณต้องเคยแน่ กลั้นมันไว้ กลั้นไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ พอมันสุดจริงๆ ไม่ไหวจริงมันก้ปล่อยออกมา
เมื่อคุณกลั้นมันไม่ไหว คุณก็จะปลดปล่อยมันออกมา เมื่อนั้นละคุณก็จะ สบายตัว มีความสุข ตัวเบา สมองโล่ง ถึงกับ อุทาน ว่า

ซี๊ด!

ช่วงนี้มัน บรรยากาศ แปลก ครึ่งๆกลางๆ 50-50 อัตราเสี่ยงค่อนข้างสูง แต่ถ้าเรานิ่งได้ความสำเร็จน่าจะมีโอกาส

บางที มันเข้าใจ เราก็มีความสุข
บางที มันไม่เข้าใจ เราก็มีความทุกข์
บางทีเรามีความทุกข์ มันเข้าใจ
บางทีเรามีความสุข มันไม่เข้าใจ

อยากจะเป็นคนรักการพิมพ์มากกว่านี้จัง เซ็ง สมองผมมันกำลัง ลอยไหลผ่านไป.......ปล่อยมันลอยไปเหอะ