ฉัน...เคยเป็นคนหนึ่งที่รอคอยใครบางคนมานาน
รอทั้งที่ไม่รู้ว่าเป็นใคร รออย่างไร้จุดหมาย แต่ก็ไม่เคยไร้ความหวัง
จนถึงวันที่พบ ฉันขอให้คำว่าพบ เพราะคำว่าเจอ เรามีได้เสมอ
แต่พบ เหมือนการได้ค้นพบบางอย่างที่สำคัญ...
แม้ไม่รุ้ว่าใช่ไหม แต่ฉันรู้สึกว่า ใช่!...

และฉันก็เคยนั่งร้องไห้ เพียวเพราะเขาไม่ใช่ เขาบอกฉัน
แต่ก็ยังดื้อ จะรอ ด้วยว่าจะขออยู่วันที่เขาไม่มีใคร
เขามองฉันด้วยสายตาเศร้าๆ เพราะฉันไม่เชื่อฟัง
เขาจึงเลือกที่จะไม่ให้ความหวังฉันใดๆเลย
ฉันเริ่มร้องไห้ เริ่มเศร้า เสียใจ และเหงาเดียวดาย

หากวันไหนเขาไม่มีใคร อย่าลืมฉันนะ....ฉันเคยบอกเขาไปแบบนี้
แม้เขาจะบอกว่าไม่อยากให้ฉันคิดว่าวันไหนเขาเหงา เขาจะมาก็ตาม

วันนี้ฉันนึกขึ้น ความรักไม่ต้องใช้ความอดทน
ความรักที่ให้เขา ฉันขอแค่ได้ให้ ขอแค่เขาได้ยิ้ม
แล้ววันนี้ ฉันจะมารอเขาพร้อมน้ำตาทำไม
ในเมื่อวันนี้เขาคงมีความสุข เขาจึงไม่มา
และฉันไม่ควรยินดีแทนหรอกเหรอ

จากที่เคยอดทนว่านั่งรอเขาแล้วเจ็บก้นเหลือเกิน เมื่อยก็เมื่อย
เลยลองเดิน แทนที่จะรอ เดินไปในเส้นทางฉันเอง
ไม่ได้เดินตามเขาเหมือนแต่ก่อนหรอก แต่ก็ฝากสายลมบอกรักเขาอยุ่ทุกวัน
วันไหนเกิดการรอคอยสิ้นสุด ฉันไม่รอเขาเดินมาหรอก
จะวิ่งไปทันที ไปหาคนที่ฉันรักให้เขาไม่ทันได้เหงาเลย
บางทีเมื่อยจากเดินก็นั่งลงแล้วคิดถึงสิ่งที่เคยทำให้เขา แล้วเขายิ้มให้
เท่านี้แหละ ที่ฉันว่ามันน่าพอใจอยู่แล้วนี่นะ ดีแล้วนี่นา ที่เขายังยิ้มได้
วันนี้แค่เดินคนเดียวเหมือนเดิม และใจก็ยังคิดถึงเหมือนเดิม
แต่แค่ไม่เศร้า ไม่เหงาอะไรมากมาย เพียงแค่หวังดีจริงๆนะ
ไม่ได้ต้องการแค่ครอบครอง แค่อยากรัก ก็เท่านั้น

เมื่อคนเรารักกัน...ไม่ต้องคิดว่า...จะโง่ หรือ จะฉลาด
ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าเชื่อเค้าแล้วเราจะโง่ในสายตาใคร ใคร
ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าเปิดหูตารับฟังปากชาวบ้านเป็นการฉลาด
ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าเชื่อว่าเค้ารักเราคนเดียวเป็นเรื่องโง่
ไม่ต้องคิดว่า...ถ้ารู้ว่าเค้าทำอะไรเพื่ออะไรเป็นเรื่องฉลาด
ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าให้โอกาสเค้า เรื่อย เรื่อย เป็นเรื่องโง่
ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าตั้งกฎเกณฑ์แล้วจะฉลาด

เมื่อคนเรารักกันเราไม่ได้เล่นเกม
ไม่ใช่เล่น...หมากรุก...ที่ต้องมองเชิงกันก่อน
ไม่ใช่เล่น...วิ่งไล่จับ..คนหนึ่งหนีคนหนึ่งวิ่งตาม
ไม่ใช่เล่น...ซ่อนหา..ต้องตามจิกตามหาตลอดเวลา
ไม่ใช่เล่น...โยนเหรียญ ...สุ่มเอาว่าจะหัวหรือก้อย

เมื่อเรารักกัน...เราไม่ได้ทดลอง action = reaction
เวลาเราให้เค้าไป...ไม่จำเป็นว่าต้องได้รับกลับ
เวลาเค้าโมโหใส่...ไม่จำเป็นต้องโมโหกลับ
เวลาเค้าทำไม่ดีกับเรา...ไม่จำเป็นต้องทำบ้าง
เวลาเค้าไม่ทำดีให้...ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ควรทำสิ่งดี ดีให้เค้า

เมื่อเรารักกัน...ไม่จำเป็น...ต้องหาเหตุผลให้กับเหตุการณ์ทุกอย่าง
ไม่จำเป็น...ต้องกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น...
ไม่จำเป็นที่ต้องบอกเค้าว่า....
"เค้าคงไม่เห็นคุณค่าของสิ่งของที่เค้ามีถ้า เค้ายังไม่เสียมันไป...."

จำไว้ให้แน่นใจ...กับเรื่องดีๆ ที่เค้าพูด
จำไว้ให้อบอุ่นใจ...กับสิ่งดี ดีที่เค้าทำให้เรา
ค้นมันออกมา...เวลาเหงาใจ
ค้นมันออกมา...เวลาไม่มั่นใจ
ค้นมันออกมา...เวลาเสียใจ
เพราะว่า...เวลาใจเราอ่อนแอ สิ่งดี ดี...ของเรา 2 มักจะ...หายไป...
...อย่า !!! ปล่อย...ให้มันหายไป....
เราอาจจะเสียใจ... ที่เราหลงลืมเรื่องดี ดี...เหล่านั้น

เราทุกคนต้องผ่านการเลือกมาบ้างในชีวิต
และคงไม่ใช่แค่ครั้งเดียว

สิ่งที่เราตัดสินใจนั้น
อาจทำให้เราพึงพอใจมากน้อย แตกต่างกันไป

ในเรื่องที่สำคัญของชีวิต
เราย่อมต้องเลือก "สิ่งที่ดีที่สุด" ให้กับตัวเองเสมอ

การเลือกดังกล่าวนี้ คงไม่ใช่เรื่องยากเย็นมากนัก
ถ้าได้ข้อมูลอ้างอิงหรือที่ปรึกษาที่ดีพอ
แต่ทั้งหมดที่พูดมานั้นอาจไม่เพียงพอ
หรือไม่ใช่คำตอบสุดท้าย

ในเรื่องเกี่ยวกับหัวใจ
บางที...ความรักก็ไม่ได้ต้องการ "สิ่งที่ดีที่สุด"
เท่ากับ "สิ่งที่ถูกใจที่สุด"

คนที่ดีที่สุด หล่อ สวย รวย เก่ง
อาจไม่ใช่คนที่ทำให้เราถูกใจที่สุดก็ได้
love - ok

บางคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ให้เราได้พบ ได้รู้จัก หรือถึงขั้นคบหา
ก็อาจไม่ใช่คนๆ เดียวกับที่เราเคยกำหนดมาตรฐาน
หรือตั้ง "สเปก" เอาไว้

เพียงแค่ขอให้เขาเป็น "คนที่ใช่"
เราก็พร้อมจะมองข้ามเรื่องของรสนิยม ให้เป็นสิ่งที่รองลงมา

สักครั้งหนึ่งในชีวิต...
ฉันคิดว่าเราควรได้ทำบางสิ่งให้กับหัวใจ
นั่นคือการได้เลือกคนที่ถูกใจที่สุดให้ตัวเอง

และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
เราต้องพร้อมยอมรับผลของการตัดสินใจนั้น
หรือพูดง่ายๆ ว่าควรเผื่อใจไว้ด้วยเสมอเราทุกคนต้องผ่านการเลือกมาบ้างในชีวิต
และคงไม่ใช่แค่ครั้งเดียว

สิ่งที่เราตัดสินใจนั้น
อาจทำให้เราพึงพอใจมากน้อย แตกต่างกันไป

ในเรื่องที่สำคัญของชีวิต
เราย่อมต้องเลือก "สิ่งที่ดีที่สุด" ให้กับตัวเองเสมอ

การเลือกดังกล่าวนี้ คงไม่ใช่เรื่องยากเย็นมากนัก
ถ้าได้ข้อมูลอ้างอิงหรือที่ปรึกษาที่ดีพอ
แต่ทั้งหมดที่พูดมานั้นอาจไม่เพียงพอ
หรือไม่ใช่คำตอบสุดท้าย

และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
เราต้องพร้อมยอมรับผลของการตัดสินใจนั้น
หรือพูดง่ายๆ ว่าควรเผื่อใจไว้ด้วยเสมอ