วันนี้ วันพักผ่อนอีกนึงวัน หาหนังเสพเช่นเดิมเพื่อความบันเทิงกับชีวิตตัวเอง จ้องไว้นึงเรื่อง คือ
นักแสดงนำ
อลิซี่ บราก้า
ผมเป็นผู้รอดชีวิตอยู่ในนิวยอร์ค ซิตี้
ถ้ามีใครอยู่ข้างนอกนั่น...ใครก็ตาม ได้โปรด คุณไม่ได้อยู่คนเดียว
โรเบิร์ต เนวิลล์ (วิล สมิธ) เป็นนักวิทยาศาสตร์ปราดเปรื่อง แต่แม้กระทั่งเขาก็ไม่อาจจำกัดวงไวรัสร้ายที่ไม่มีทางยับยั้ง ไม่มีทางรักษา และถูกสร้างขึ้นด้วยมือมนุษย์ เนวิลกลายเป็นมนุษย์คนสุดท้ายที่รอดชีวิตอยู่ในนิวยอร์ค ซิตี้ และอาจจะในโลกนี้
เป็นเวลา 3 ปีที่เนวิลล์เพียรส่งสารผ่านคลื่นวิทยุทุกวัน เขาหมดหวังที่จะพบกับผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ ในโลกภายนอก แต่เขาไม่ได้อยู่ลำพัง บรรดาเหยื่อโรคระบาดกลายพันธุ์ ,พวกติดเชื้อ ซึ่งซ่อนอยู่ในเงามืด...เฝ้าจับตาทุกย่างก้าวของเนวิลล์ และคอยให้เขาพลาด กับความหวังครั้งสุดท้ายของมนุษยชาติ เนวิลล์มีแรงขับในภารกิจเดียวที่เหลืออยู่ของเขา : คือหาทางที่จะกลับข้างผลจากไวรัสด้วยการใช้เลือดที่มีภูมิคุ้มกันของเขา แต่เขารู้ดีว่ามีกำลังเพียงน้อยนิด...และเวลาก็เหลือน้อยเต็มที
* บทที่อยากพูดถึงและก็เป็นเหตุผลที่มานั้งเขียนบล๊อกคือ บทที่เกี่ยวกับพี่ Bob Marley ของเรานั้งเอง เพลง Three Little Birds คือหัวใจและปรัชญาของเรื่องนี้เลยที่เดียว ลองฟังเนื้อเพลงดู กับบททั้งหมดตลอดเรื่อง การดำรงอยู่ และ เชือในพระเจ้า เอาเพลงมาให้ฟังกันครับ ส่วนตัวแล้วก็ฟังและชอบ Bob Marley เป็นทุนอยู่แล้วเลยชอบเรื่องนี้เข้าไปอีก แด่ Bob Marley ~
